Islom Karimov fondi O‘zbekiston Birinchi Prezidentining oilasiga daxldor yangi fotosurat va ma’lumotlarni e’lon qildi. Surat fondning Facebook’dagi sahifasiga joylashtirilgan.

Karimovlarning ushbu oilaviy fotosurati 1928-yilda — Islom Karimov tavalludidan 10 yil avval olingan. Suratda Birinchi Prezidentning otasi Abdug‘ani ota (1894-yilda tug‘ilgan) va onasi Sanobar aya (1902) hamda opa-akalari — Mehriniso (1920), Amonullo (1922), Ibodullo (1926) aks etgan.

Foto: Facebook / Karimov fondi

Bu oilada sakkiz farzand o‘sib ulg‘aygan: bir qiz — Mehriniso va yetti aka-uka: Amonullo, Ibodullo, Arslon, Quddus, Ikrom, Islom, Xurshid.

Fondning yozishicha, xizmatchi bo‘lib ishlagan Abdug‘ani ota vazminfe’l, o‘ziga ham, boshqalarga ham qattiqqo‘l, talabchan edi. “Avvalo o‘zi qat’iy intizom va tartib-qoidaga rioya etgan ota farzandlaridan ham shuni talab qilar edi. Mahalla-ko‘yning ehtiromini qozongan edi”, — deyiladi Facebook’dagi xabarda.

Sanobar aya esa uy bekasi bo‘lgan. U kishi nasl-nasabli oilada tavallud topgan bo‘lib, padari buzrukvorlari mulla-sharif — o‘z davrining mo‘’tabar ulamolaridan edi. Fond xabarida qo‘shimcha qilinishicha, “bilimga chanqoqlik, kuchli xotira, zukkolik va sabr-toqat kabi fazilatlar butun umr Sanobar ayaga yo‘ldosh bo‘ldi”.

Karimovlar oilasida barcha o‘g‘il farzandlar oliy ma’lumot olgan, ulardan uch nafari maktabni oltin medalga bitirgan, uch nafari — Ibod G‘aniyevich, Quddus G‘aniyevich va Islom Abdug‘aniyevich fan nomzodi bo‘lgan. Keyinroq Islom Karimov akademik darajasini oldi.

“Barcha aka-ukalar juda kuchli xotiraga ega edilar. Bu qondan qonga o‘tib kelgan fazilat bo‘lsa ne ajab. Aka-ukalar o‘zaro musobaqalar o‘tkazishar, masalan, biror matn o‘qilib, uni yoddan aytib berish borasida bellashilar edi. Keyinroq aka-ukalardan biri oliy o‘quv yurti o‘qituvchisi, biri sudya, boshqalari xizmatchi, olim va… Prezident bo‘ldi”, — deyiladi fond xabarida.

Fond xabari quyidagi so‘zlar bilan yakuniga yetgan: “Ziyoli bu oilada o‘g‘illarning munosib ta’lim olishiga birlamchi vazifa sifatida e’tibor qaratilgan edi. Vaqtning o‘zi bu hayotiy tutum qanchalar to‘g‘ri bo‘lganini ko‘rsatdi”.